school

กลับมาอัพหลังจากหายไปนานพอสมควร (หลัง ๆ ดองบ่อยแฮะ)  พอดีเพิ่งกลับมาจากงาน Graduation ครับ สำหรับคนที่ไม่เคยได้ยิน Graduation ก็คืองานที่เค้าให้เกียรติบัตรคนจบ (มอหก) นั่นเองครับ ซึ่งภาษาไทยเค้าเรียกยังไงง่ะ อยู่ที่นีนานจนเริ่มลืมภาษาไทยซะแล้วแฮะ

Graduation ครั้งนี้เป็นของโรงเรียนที่ผมอยู่ครับ สองอาทิตย์ที่แล้วไปงาน Graduation ที่ Community School มา (ต่างกับ High School ที่เป็นโรงเรียนเอกชน ซึ่งเน้นเรื่องเตรียมตัวเข้ามหาลัย คล้าย ๆ พวกสาธิต หรือเตรียมอุดมบ้านเราละมั้งครับ) โรงเรียนนั้นมีคนจบทั้งหมด 8-9 คน (ไม่แน่ใจ ราว ๆ นี้แหละครับ) และมีผู้หญิงคนนึงที่จบ อายุ 16 เองอะ =[]@! เข้ามอปลายตอนอายุ 12 ปี ไม่รู้ว่าเค้าทำได้ยังไงนิ... -______+

เนื่องจากเมืองนี้เป็นเมืองเล็กครับ เด็กมอปลายส่วนใหญ่จะอยู่ใน High School และมีไม่เยอะที่อยู่ใน Community School (ประมาณร้อยคนได้) ส่วนโรงเรียนผม Journeys School ก็มีแค่ราว 26 คนทั้งมอปลายครับ และปีนี้มีคนจบจากโรงเรียนผมทั้งหมด 6 คน - -~ (ไม่ใช่ว่ามีมอหกคนอื่นไม่ผ่านนะ แต่ทั้งชั้นมีแค่นั้น...) ซึ่งต่่างกับ High School ลิบ ทางนั้นมีอย่างน้อยก็ 50+ คนน่ะครับ

สิ่งที่ชอบของที่นี่ตอนมี Graduation คือ หนังสือพิมพ์ Local เค้าจะทำส่วนพิเศษที่รวบรวมรูป / ชื่อ / ประโยคสั้น ๆ เกี่ยวกับสิ่งที่จะทำในอนาคต ของนักเรียนที่จะจบจากทุกโรงเรียนในเมือง Jackson นี้ครับ ซึ่งผมคิดว่ามันเป็นอะไรที่เจ๋งมาก ประเทศไทยคงไม่มีอะไรแบบนี้ เหอะ ๆ~

กลับเข้าเรื่อง Graduation ที่ผมเพิ่งไปมาวันนี้ โรงเรียนผมมีเด็กตั้งแต่ Pre-K (Pre Kindergarten คล้าย ๆ อนุบาลละมั้งครับ) ถึงเกรด 12 (มอหก) ในงาน Graduation ช่วงแรกก็จะมีแสดงความยินดีกับเด็กที่จบเกรด 5 (ปอห้า) กับเกรด 8 (มอสอง) เพราะเป็นช่วงเปลี่ยนในการศึกษาอเมริกาครับ เกรด 6 - 8 (ปอหกถึงมอสอง) จะเป็น Middle School (มอต้น) และเกรด 9 - 12 (มอสามถึงมอหก) ก็จะเป็น High School (มอปลาย~ อันนี้ไม่ต้องแปลก็ได้มั้ง - -+) ซึ่งนักเรียนในเกรดห้ากับเกรดแปดก็เยอะกว่า Senior (มอหก) นิดหน่อย แต่ก็ยังถือว่าน้อยนั่นแหละครับ คือ 12 กับ 13 คน

พอแสดงความยินดีกับเด็กที่จบเกรด 5 กับ 8 เสร็จ (ซึ่งใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที - -+ เพราะงานนี้มอหกเป็นคนสำคัญ เหอะๆ) ก็มีแจกรางวัล Book Award สำหรับเกรด 11 ครับ ซึ่งเกรด 11 ปีนี้มีทั้งสิ้น 5 คน รวมนักเรียนแลกเปลี่ยนอีก 2 คน (ผม กับอีกคนมาจากนอร์เวย์) แล้วนะ แปลว่าปีนี้มอหกที่จบจะมีแค่ 3 คนนั่นเอง - -" นักเรียนแลกเปลี่ยนกลับบ้านเกิดหมดแล้วนิ

Book Award เค้าจะแจกให้แต่ละคนตามความสามารถพิเศษครับ ซึ่งเนื่องจากผมได้รับการโหวตเป็น Most Artistic (หรือ อาร์ทแตกประจำปี) เลยได้หนังสือเกี่ยวกับอาร์ตมา - -~ เป็นหนังสือที่รวบรวมงาน 50 งานตั้งแต่ยุคเก่าโคตร ๆ จนถึงยุคเกือบใหม่ครับ พิมพ์สีสวยงาม ปกในเค้ามีเขียนคล้าย ๆ เกียรติบัตรด้วย ครับ แต่ดันเขียนชื่อผมผิด =[]@! (อีกแว้ว....) คือว่าชื่อผมโดนเขียนผิดบ่อยมากมาย ขนาดประกาศนียบัตร PAX (โปรแกรมนักเรียกแลกเปลี่ยน) ยังเขียนชื่อผิด ผมเลยต้องเมลไปให้เค้าออกใบใหม่มาให้.. -0-"

หลังจากนั้นก็เป็นคิวของนักเรียนมอหกจริง ๆ ซะที อาจารย์ก็มาพูดเกี่ยวกับโปรแกรม Capstone ซึ่งเป็นชื่อที่เค้าใช้เรียกสำหรับนักเรียนมอหกที่นี่ เป็นโปรแกรมที่จะพัฒนาศักยภาพนักเรียนจนเกินขีดสุด (เว่อร์...) พูดง่าย ๆ คือ เรียนหนักขึ้น นั่นเอง - -~

จากนั้นก็มีอาจารย์อีกคนคอมเม้นท์นักเรียนที่จบมอหกแต่ละคน (ที่ Community School ก็ทำน้อ) ซึ่งเรียกเสียงฮาเป็นระยะ จากนั้นก็เป็นคิวของนักเรียนมอหกแต่ละคนขึ้นมาพูดครับ บางคนพูดได้ซึ้งใจมากมาย

หลังจากนั้นก็จะเป็นการแจกประกาศนียบัตรครับ เด็กมอหกดีใจออกหน้าออกตา ประมาณว่า "ตรูจบแล้วโว้ย!" แสดงออกมาในสีหน้า แล้วก็เป็นอันจบพิธีครับ แยกย้ายกันไปคุย กินอาหาร (ซึ่งเค้าให้นักเรียนแต่ละคนเอาอาหารมาแชร์ หรือที่เรียกว่า Potluck แต่ผมดันลืมเอามา - -+) ก็ไปแสดงความยินดีกับมอหก และยังได้ทักทาย ขอบคุณหลาย ๆ คนที่ช่วยผมมาตลอดปีนี้ครับ~^^

Graduation ของมอหกก็ถือเป็น Graduation ของนักเรียนแลกเปลี่ยนด้วยล่ะครับ~ เพราะปีหน้าก็จะไม่อยู่เหมือนกัน...

ขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาจนจบครับ :)

สวัสดีครับ กลับมาอัพหลังจากดองไปเสียนาน :)

คือเพิ่งกลับมาจากงาน Prom ครับ และคิดว่าน่าจะอัพบลอคสักหน่อยก่อนสมองปลาทอง ๆ นี้จะลืม =___+'

ก่อนเข้าเรื่องจะอธิบายก่อนละกันน้อ เผื่อใครไม่รู้ว่า Prom คืออะไร งาน Prom นี้เป็นงานเต้นที่เค้าจะจัดขึ้นช่วง ๆ ท้ายปี (ช่วงนี้แล) และเป็นงานที่จะไปได้เฉพาะเกรด 11 - 12 (มอห้ากับมอหก) เท่านั้นครับ ยกเว้นว่าคู่เต้นของเราอยู่มอห้ากับมอหก ถ้าแบบนั้นถึงเราอยู่มอไหนก็ไปได้ =w=/ ถ้าพาไปเป็นคู่้เต้นรำง่ะนะ

บรรยากาศโดยรวมก็เหมือนกับงานเต้นรำทั่วไป คือ เปิดเพลงแดนซ์ (นาน ๆ ทีจะมีเพลงช้า -w-~ แต่ก็พอมีฮะ) แต่คนที่มางานนี้ทุกคนจะแต่งตัวหรูหมดครับ คือ ผู้ชายก็ทักซิโด้ ผู้หญิงก็ชุดเต้นรำหรูหรา

ไอผมก็หาทักซิโด้เช่าไม่ได้ - -" ก็เลยใส่สูทที่แบกมาจากไทยไป ได้ใช้คุ้มจริง ๆ สูทตัวนี้ตอน Model UN ก็ใส่ไปทีนึงล่ะ >_>/

แต่...ไหงรู้สึกว่าสูทมันตัวเล็กลงฟระ =[]@!

เนื่องด้วยสมองปลาทอง เลยจำไม่ได้ว่าคราว Model UN สูทมันรู้สึกตัวเล็กเหมือนตอนนี้มั้ย แต่ขยับแขนไม่ถนัด TwT' คิดภาพตอนเต้นแล้วยกแขนขึ้นสุดไม่ได้ ทรมานมากส์ =w=+

กางเกงก็หลวมเหลือเกิ๊น - -' พอดีเพิ่งไปสอยมาจาก K-Mart $15 เพื่องานนี้โดยเฉพาะ แต่เพราะไม่้ได้เอากางเกงที่เข้ากับสูทมาจากไทยง่ะนะ ตัวที่ไทยก็โคตรคับด้วย - -" ตอนเข้าเฝ้างี้ทรมานมากถ้านั่ง (โลกนี้มันมีความพอดีมั้ยฟระ =0=)

ส่วนรองเท้าก็...พื้นเตี้ยมาก - -" (ไม่ก็กางเกงยาวไป) ขากางเกงลากพื้นแทบทั้งงาน (ต้องคอยดึง -3-) สรุปว่างานนี้ชุดค่อนข้างเน่า -3- คนอื่นมองอาจดูเหมือนไม่มีอะไร แต่จริง ๆ ข้างในเน่าหลาย -0-...

ผมไม่มีคู่เต้นฮะ ไปกับเพื่อนเป็นกลุ่มแทน :3 ต้องเข้าใจว่าไม่ถนัดเรื่องพวกนี้ด้วย -///-~

งานเริ่มตอนสามทุ่มครับ ตอนเที่ยงวันเพิ่งฉุกละหุกวิ่งไปหาซื้อรองเท้าที่ Browse N Buy (ร้านขายของมือสองของโบสถ์แถว ๆ นั้น) ได้รองเท้า (เน่า ๆ - -" ตามที่บอกไปข้างบน) มา ราคา $3

เมื่อวานไป K-Mart ซื้อกางเกงที่เข้ากับสูทมา ตอนแรกเกือบซื้อรองเท้าด้วยแล้วแหละ แต่รองเท้า $21 แล้วใส่ครั้งเดียว ไม่แบกกลับไทยนี่ไม่ไหวอะ - -" (ไม่แบกกลับไทยแน่ ๆ รองเท้ามันหนัก~)

ตอนเย็นก็มีเพื่อนโฮสต์มาทานข้าวที่บ้านฮะ อยู่ถึงประมาณสามทุ่มเค้าก็ไปดูหนัง เลยออกจากบ้านราวสามทุ่มยี่สิบเพื่อไปงาน Prom ซึ่งงานนี้จัดขึ้นใน Museum ที่อยู่ออกนอกตัวเมืองไปนิดนึงฮะ (ขับรถประมาณ 5 - 10 นาที)

ไปถึงก็เจอประตูทางเข้า ซึ่งมีคนใส่ชุดสูทหรู ๆ เดินไปเดินมา งานนี้หรูขนาดที่ว่ามีคนมาเปิดประตูให้ตอนเราเดินเข้า เห็นได้ว่าเค้าให้ความสำคัญกับงานนี้มากครับ (มันเป็นงานเต้นมอปลายครั้งสุดท้ายของคนที่อยู่เกรด 12 ด้วยล่ะ)

เข้าไปลงทะเบียน พอเค้าถามว่านามสกุลผมอะไร ผมก็บอกว่ามันขึ้นด้วย N -0-' นามสกุลคนไทยพอมาที่นี่มันจะดูแปลกตาสำหรับคนที่นี่มาก เพราะปกติเค้า (คนที่นี่) นามสกุลสั้น ๆ กัน แต่นามสกุลผมเล่นไป 15 ตัวอักษร -__________-/ แถมอ่านยาก (สำหรับคนที่นี่) อีก

เห็นคนอื่น ๆ เค้าควงกันมาแล้วแอบอิจฉา เหอะ ๆ แต่ละคนก็แต่งตัวกันหรูดี ดูแล้วเป็นผู้ใหญ่กันมากมาย

ลงทะเบียนเสร็จก็เข้างานครับ ก่อนเข้าจะมีโต๊ะที่มีหน้ากากสี ๆ วางอยู่ หน้ากากรูปแบบเป็นยังไงนั้น ก็ราว ๆ นี้...

ผมก็หยิบมาอันนึง แต่ไม่ได้ใส่ -______-a เข้าไปในงานก็เจอพวกเพื่อนอยู่ข้างใน ส่วนใหญ่เกรด 12 กันหมดฮะ

สิ่งที่ทำในงานนี้ก็เหมือนงานเต้นรำทั่วไป คือ เต้น... =[]=~ + เดินไปจิบน้ำนิดหน่อย ของที่เค้าใช้เทน้ำออกมาหน้าตาเหมือนกับเค้กงานแต่งงานที่เป็นชั้น ๆ อะฮะ หรูมากมาย =w=b

เพลงที่เปิดส่วนใหญ่ก็คือเพลงแดนซ์มัน ๆ นั่นแล จะว่าไปงานเต้นส่วนใหญ่เค้าก็เปิดแต่เพลงซ้ำ ๆ ง่ะ - -" เพลงเต้นที่ัวัยรุ่นที่นี่ชอบมีไม่แค่พวกนั้นล่ะมั้ง -________-~

สามชั่วโมงเร็วมากครับ เต้นไปเต้นมา ดูนาฬิกาอีกทีก็พบว่ามันเที่ยงคืนซะแล้ว เวลามันเร็วแบบนี้นี่เอ๊ง >_>" (ไหงตอนอยู่ในห้องเรียนเวลามันอืดจัง เหอ ๆ)

จบงานก็แยกย้ายกันกลับครับ พอดีผมไม่มีรถ (มีก็ขับไม่เป็น = =" ขับเป็นก็ขับไม่ได้ เพราะผิดกฎนักเรียนแลกเปลี่ยนฮะ :3)  เพื่อนก็เลยจะไปส่ง แล้วรถของเพื่อนคนแรกดันเต็ม เลยไปกับเพื่อนคนที่สอง

ตอนที่รถกำลังถอยหลังเพื่อออก ก็ได้ยินเสียง ตึง! ดังมาก รู้เลยว่าชนอะไรเข้าซะแล้ว

รถคันที่เพื่่อนผมถอยไปชนก็วิ่งไปจอดข้าง ๆ ครับ ประตูด้านข้างของเค้าบุบเป็นรอย ส่วนรถเพื่อนผมไฟท้ายข้างหนึ่งแตก ก็มีครูที่เป็นคนจัดการงานพรอมมาช่วยเคลียร์ครับ เค้าก็โทรเรียกตำรวจ ตำรวจมาก็ทั้งสองฝ่ายยื่นใบประกันรถกับใบขับขี่ แล้วตำรวจก็หายเข้าไปในรถตำรวจจัดการอะไรสักอย่าง

เพื่อนผมเค้าก็โทรหาเพื่อนคนแรกให้กลับมารับผมไปส่ง แบบว่าใจดีมากมาย =[]= คือรู้สึกสงสารเพื่อนคนนั้นมากอะ มันเป็นรถพ่อแม่เค้าด้วย แล้วก็รู้สึกจะเป็นครั้งแรกที่เค้ามีปัญหาแบบนี้เกิดขึ้น แถมยังเป็นวันเดียวกับงาน Prom ตอนเที่ยงคืนที่พ่อแม่ไม่ได้อยู่ด้วยอีก

คิดในใจว่าถ้าเป็นผมเจอปัญหาแบบนี้ คงสับสนไม่รู้ว่าจะทำอะไรล่ะครับ คงรู้สึกแย่มาก ๆ เลย TwT'

อย่างไรก็ตาม เพื่อนคนแรกก็กลับมารับแล้วก็พามาส่งที่บ้านฮะ

ตอนนี้กำลังนั่งดูหนังเรื่อง The Mist อยู่เนื้อเรื่องมาจาก Stephen King นักเขียนนิยายสยองขวัญที่โด่งดังมาก เรื่องราวเกี่ยวกับหมอกที่ปรากฏขึ้นมาพร้อมตัวประหลาด แล้วฆ่าคนไปมากมาย ซึ่งเรื่องนี้แบบว่ากดดันโคตร ๆ -______-" ถ้าคิดจะดูทำใจหน่อยฮะ

ไปก่อนดีกว่าน้อ เม้นท์ทิ้งไว้นิดก็ดีครับ >_>/ เหอๆ

Tags

ผมกินมาม่ามาจากญี่ปุ่น - -* (Woratana) View my profile

Recommend