>>บทพูด : พ่อค้าคนหนึ่งมีทรัพย์สมบัติอันล้ำค่ามากมาย วันหนึ่งเขาคิดอยากเดินทางไปรอบโลก แต่ก็กลัวว่าจะโดนโจรปล้นกลางทาง เขาจึงตัดสินใจเดินทางไปหาเพื่อนสนิทของเขา

เพื่อน : Yo! Whats up! Have u got something with me?

พ่อค้า : โห เล่นภาษาปะกิด คือว่าฉันจะออกเดินทางรอบโลก เลยอยากฝากนี่ไว้หน่อยน่ะ

(พ่อค้ายื่นกล่องใบหนึ่งให้เพื่อน เพื่อนรีบรับไว้)

เพื่อน : โอ้ จอร์จ นี่มันทองคำใช่มั้ย

พ่อค้า : จอร์จเป็นชื่อบิดาแกรึฟระ

เพื่อน : เออ เฮ้ย! ไม่ใช่ว้อย ว่าแต่นี่คือทองใช่มั้ย

พ่อค้า : ถูกต้องนะคร้าบ! รับเงินรางวัลหนึ่งบาทห้าสิบสตางค์ไป คือฉันจะฝากนี่ไว้กับแกน่ะ

เพื่อน : ฝากทองมาให้ฉันช่วยใช้ใช่มั้ย ได้เลย จัดให้

พ่อค้า : บ้าเรอะ! ฉันจะออกเดินทางเลยอยากให้นายช่วยเก็บรักษาไว้กันใครขโมยน่ะ ฉันไม่มีเวลาแล้ว ไปก่อนล่ะ

เพื่อน : เออ โชคดี มีชัย ตายไวนะเพื่อน

(แล้วพ่อค้าก็จากไป เพื่อนยืนโบกมือไล่หลัง)

>>บทพูด : แล้วพ่อค้าก็ออกเดินทางโดยเก็บทรัพย์สมบัติไว้กับตนเองส่วนหนึ่ง ระหว่างทางเขาก็พบกลุ่มโจรดังที่คาดไว้

โจร : โฮ่ มีเหยื่อมาแล้ว! แกมีสมบัติอะไรส่งมาให้หมด!

พ่อค้า : สำหรับพวกโจรอย่างแกไม่มีสมบัติให้หรอกเว้ย มีแต่ความสมเพชที่พร้อมจะให้ทุกวันสามเวลาหลังอาหาร

โจร : จะบ้าเรอะ พวกตูเป็นแฟนคลับน้องพลับนะเฟ้ย ไม่ใช่สามเวลาหลังอาหาร แต่เป็น ทุกเช้า ก่อนนอน ทุกเช้า ก่อนนอน น่าสมเพชยัง! น่าสมเพชแว้ว!

พ่อค้า : ฮึ! ไอ้

โจร : ไม่ต้องพูดมาก เอาสมบัติมาซะดี ๆ

(แล้วโจรก็กระชากเป้ที่พ่อค้าสะพายอยู่)

พ่อค้า : อย่าเอาของของข้าไปเลย ท่านไม่รู้ว่าชีวิตข้ารันทดแค่ไหน

โจร : รันทดแค่ไหนกันเชียว

พ่อค้า : ข้าน่ะ เกิดมาในท้องไร่ท้องนา กินอยู่กับพวกท่านมาตั้งแต่เด็ก เห็นท่านไถนากันทุกวันเลย

โจร : พวกตูไม่ใช่ฟายเฟ้ย ไปกันดีกว่าพวกเรา!

(แล้วกลุ่มโจรก็จากไป)

พ่อค้า : บ๊ายบาย ชาวโลก

>>บทพูด : เมื่อพ่อค้าโดนขโมยสมบัติไป เขาก็เดินทางกลับมาหาเพื่อนที่ฝากทองไว้

พ่อค้า : หวัดดี ซาร่า จอร์จมาเอาของคืนแล้ว

เพื่อน : ซาร่าเป็นชื่อมารดาแกเรอะ ไอ้จอร์จ

พ่อค้า : ไอ้นี่ย้อนมุข เอาทองตูมาได้แล้วเฟ้ย

เพื่อน : เอ่อ คือว่า ฉันขอแสดงความเสียใจด้วยว่ะ

พ่อค้า : แกเอาทองคำไปขายหมดแล้วเรอะ

เพื่อน : ช่าย รู้ได้ไงเนี่ย ฉลาดจริง เฮ้ย! ไม่ใช่ว้อย แกหลอกให้ฉันพูดอะไรเนี่ย

พ่อค้า : งั้นเกิดอะไรขึ้น

เพื่อน : ทองของนายน่ะสิ ฉันต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้ดูว่าห้องที่เก็บทองมีหนูตัวหนึ่ง หนูมันแทะทองนายจนหมดเกลี้ยงเลย ขอแสดงความเสียใจด้วยจริง ๆ จอร์จ

พ่อค้า : แล้วตกลงจอร์จนี่บิดาแกเรอะ

เพื่อน : นี่ ๆ เล่นมุขเก่ามันแป้กนะ

พ่อค้า : ไม่เล่นก็ได้ฟะ ฉันนี่โง่จริง ๆ ที่ปล่อยทองไว้ทั้งที่รู้ว่าหนูเมืองนี้กินทองเป็นอาหารว่าง

เพื่อน : พรุ่งนี้นายมากินข้าวบ้านฉันสิ จะเลี้ยงมื้อเย็นแทนคำขอโทษละกัน อยากกินอะไรบอกมาเลย

พ่อค้า : งั้นไม่เกรงใจล่ะนะ อยากกินหูฉลามน้ำแดง หัวเอเลี่ยนทอด ต้มยำหางมังกร ผัดเผ็ดปาปริก้า หอไอเฟลทอดกรอบ เนื้อฮิปโปกริฟนึ่ง แล้วก็มังค์จัมป์วอล

เพื่อน : โห หัวสูงโว้ย ตูจะไปหาที่ไหนล่ะนั่น ว่าแต่ไอ้มังค์จัมป์วอลมันคืออะไรล่ะ

พ่อค้า : Monk jump wall